Τρίτη, 14 Ιουλίου 2009

Λυσσασμένος...


Μια ανάσα το καλοκαίρι

ιδρώτας άφθονος στην πλάτη

ακόρεστα μάτια, νεκρόφωτα σβηστά.

Η προτελευταία στάση πριν κατέβεις

αυτή που σε βάζει τιμωρία

γελά σαρκαστικά μαζί σου.



Και να! Ένα κύμα θλίψης

και νοσταλγίας για χειμώνες

που θα κατέβουμε

μαζί

στην πόλη

με τους λύκους

λυσσασμένοι...

Δεν υπάρχουν σχόλια: